تو چند دهه اخیر، علاقه و درک ما از DNA و ارتباطش با چیزایی مثل اصل و نسب و موضوعات دیگه خیلی بیشتر شده، و حالا معلوم شده که پلاستیک داره تا سطح ژنتیکی به ما آسیب می‌زنه.

یه تحقیق جدید یه ارتباط نگران‌کننده بین میکروپلاستیک‌ها و علائمی شبیه به بیماری آلزایمر پیدا کرده و سوالای جدی‌ای رو در مورد تأثیرات بلندمدت آلودگی جهانی پلاستیک روی سلامتی به وجود آورده.

جریان از چه قراره؟

واشنگتن پست در مورد یه تحقیق جدید گزارش داده که تو اون، موش‌ها رو به مدت سه هفته در معرض میکروپلاستیک‌های موجود تو آب آشامیدنی‌شون قرار دادن. نتایج اصلاً جالب نبود.

موش‌ها، مخصوصاً پیرتراشون، شروع کردن به نشون دادن تغییرات رفتاری‌ای که به طرز عجیبی شبیه زوال عقل بود. ذرات پلاستیک از سد خونی-مغزی رد شدن و باعث التهاب تو بافت مغز شدن.

جیمی راس، نویسنده اصلی این تحقیق، به واشنگتن پست گفته که از سرعت این تغییرات شوکه شده و گفته: «هنوزم واقعاً ازش تعجب می‌کنم.»

چرا این موضوع نگران‌کننده‌ست؟

این فقط یه یافته جدا و بی‌ربط نیست. نگرانی اینه که این ذرات پلاستیک می‌تونن یه عامل محرک محیطی برای بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی باشن.

تحقیقی که تو مجله Environmental Research Communications چاپ شده، نشون داد وقتی موش‌هایی که ژن پرخطر آلزایمر (APOE4) رو داشتن، در معرض میکروپلاستیک‌ها قرار گرفتن، تغییرات شناختی و رفتاری قابل توجهی از خودشون نشون دادن که تو موش‌های بدون این ژن دیده نشد. این یعنی میکروپلاستیک‌ها می‌تونن با استعداد ژنتیکی آدما تداخل پیدا کنن و بیماری رو سریع‌تر کنن.

این مشکل با قرار گرفتن روزمره در معرض پلاستیک بدتر هم می‌شه. ما مدام با پلاستیک‌ها در تماسیم و یه تحقیق دیگه هم در مورد سمی بودن میکروپلاستیک‌ها برای سلول‌ها، مخصوصاً از طرف ظرف‌های غذایی که گرم یا سرد می‌شن، ابراز نگرانی کرده.

چه کاری داره انجام می‌شه؟

با اینکه علم داره زنگ خطر رو به صدا درمیاره، خبر خوب اینه که آدما دارن از هر راهی با این مشکل مقابله می‌کنن. این کار با انتخاب‌های ساده شروع می‌شه و کلی اطلاعات مفید هم در مورد اینکه چطور تو زندگی روزمره‌مون پلاستیک کمتری استفاده کنیم، وجود داره.

نوآوری هم داره امیدبخش ظاهر می‌شه. برای اینکه این ذرات رو از محیط زیستمون خارج کنیم، محقق‌ها یه نوع فیلتر جدید ساختن که حتی ریزترین ذرات پلاستیک رو که معمولاً از سیستم‌های تصفیه آب رد می‌شن، گیر میندازه. برای پلاستیک‌هایی که همین الان تو بدن ما هستن هم، دانشمندا یه راه امیدوارکننده جدید برای فیلتر کردن میکروپلاستیک‌ها از خون انسان با یه روشی شبیه به دیالیز کشف کردن.

تو مبارزه برای محافظت از سلامتی‌مون، یه تحقیق دیگه نشون داد که آنتی‌اکسیدان‌های قوی‌ای که تو خیلی از میوه‌ها و گل‌ها پیدا می‌شن، می‌تونن با بعضی از اثرات خطرناکی که قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک می‌تونه روی سیستم تولید مثل داشته باشه، مقابله کنن.

با اینکه ارتباط بین میکروپلاستیک‌ها و زوال شناختی خیلی نگران‌کننده‌ست، پیشرفت‌های علمی جدید تو زمینه فیلتر کردن آب، پاکسازی بدن و استفاده از ترکیبات طبیعی برای محافظت از سلامتی‌مون، یه مسیر امیدوارکننده رو برای مقابله با این مشکل پیش روی ما میذاره.

لينک منبع